Jafar Panahi'nin yönettiği 1995 yapımı The White Balloon (Badkonake Sefid), İran sinemasının minimalist ve insani başyapıtlarından biridir. Film, İran'da Yeni Yıl (Nevruz) arifesinde, yedi yaşındaki Razieh'in annesinden aldığı para ile bir altın balık almak istemesiyle başlar. Ancak, paranın bir kanalizasyon ızgarasına düşmesi, Razieh'in bu banknotu kurtarmak için şehir sokaklarında çıktığı beklenmedik yolculuğun da başlangıcı olur. Bu basit olay örgüsü, Tahran'ın günlük hayatından kesitler, sıradan insanların yardımseverlikleri ve küçük bir kızın masumiyet dolu kararlılığı üzerinden derin bir hikaye anlatır. Aida Mohammadkhani'nin Razieh rolündeki performansı son derece doğal ve inandırıcıdır; kamera karşısında bir çocuktan ziyade, kayıp parayı bulma telaşındaki herhangi bir çocuğu izliyormuş hissi verir. Panahi'nin yönetmenliği, gerçekçi ve gözlemci bir üslupla, seyirciyi Razieh'in macerasının içine çeker, büyük dramalar yerine küçük, gündelik gerilimler ve umutlar üzerine kurar. Film, 1995 Cannes Film Festivali'nde Camera d'Or (Altın Kamera) ödülünü kazanarak uluslararası alanda hak ettiği değeri görmüştür. The White Balloon izlemek, sadece bir çocuğun hikayesini değil, bir toplumun sıcaklığını, ritmini ve insan ilişkilerinin samimiyetini gözlemlemek demektir. Yalın anlatımı, derin duygusal etkisi ve evrensel temalarıyla, sade bir dram arayan her izleyiciye hitap eden, zamansız bir film deneyimi sunar.