Luis Buñuel'in 1967 yapımı başyapıtı Belle de Jour, sinema tarihinin en cesur ve düşündürücü filmlerinden biridir. Catherine Deneuve'un unutulmaz performansıyla hayat verdiği Séverine, dışarıdan mükemmel görünen bir evliliğe sahip genç bir kadındır. Ancak iç dünyasında, toplumsal normlarla çatışan derin arzular ve fantezilerle boğuşmaktadır. Bu çatışma onu, hafta içi öğleden sonralarını lüks bir genelevde fahişelik yaparak geçirmeye yönlendirir. Burada 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adını alır ve ikili bir hayat sürdürmeye başlar.

Film, yalnızca bir toplumsal tabunun ihlalini değil, aynı zamanda bir karakterin bilinçaltının labirentlerinde yolculuğunu anlatır. Buñuel'in ustalıklı yönetimi, gerçeklik ile fantezi arasındaki çizgiyi kasıtlı olarak bulanıklaştırarak izleyiciyi sürekli sorgulamaya iter. Séverine'in rüyaları ve gerçeklik algısı birbirine karışır, bu da filmin sürrealist dokusunu güçlendirir. Catherine Deneuve, karakterinin soğuk dış görünüşünün altındaki karmaşık duygusal patlamaları ve iç çatışmaları aktarmakta olağanüstü bir başarı sergiler.

Belle de Jour, sadece bir dram değil, aynı zamanda burjuvazi, cinsellik, arzu ve özgürlük üzerine keskin bir toplumsal eleştiridir. Jean Sorel ve Michel Piccoli gibi oyuncuların da yer aldığı destekleyici kadro, hikayenin derinliğine katkıda bulunur. Görsel estetiği ve sembolizmiyle de dikkat çeken film, izleyiciyi final sahnesiyle baş başa bırakarak uzun süre düşündürmeyi başarır. Psikolojik derinliği, sürrealist anlatımı ve güçlü oyunculuklarıyla Belle de Jour, sinema sanatının klasikleşmiş bir örneğidir ve her film severin izlemesi gereken zamansız bir yapımdır.